Over mij
Ik trok de lade open. Daar lag een wachtlijst met klanten. Mensen die wachtten op een Human Design reading.
Terwijl ik me afvroeg wat ik eigenlijk kon, lag het bewijs al die tijd al voor me.
Ik zat op dat moment al 6 maanden ziek thuis. Na jaren te hard doorgaan in een combi van loondienst en een eigen theatercompagnie, voelde mijn lichaam dat de oude weg niet meer klopte.
Op een ochtend in de woonkamer wist ik het: terug naar de hogeschool, naar de vergaderingen en de eisen van anderen, dat ging niet gebeuren. Mijn lijf was duidelijk.
Maar wat dan wel? Ik, met mijn kunst-diploma’s? Wat kon ik überhaupt?
Ik trok de lade open en belde de eerste op de lijst. Ze was dolblij. Na de sessie was ik kapot en tegelijk voldaan, en ik dacht: “hier zit iets in.”
Toen stelde ik mezelf de vraag die alles kantelde: “Hoeveel tekens heb ik eigenlijk nog nodig?” De klanten lagen letterlijk op mij te wachten. Ik zegde mijn job op zonder vangnet.
De eerste ondernemer die mijn woonkamer binnenstapte, bleef terugkomen omdat wat ik zei werkte. Ik weet nog wat ze aanhad. Haar bedrijf werd in no time een succes en ze stuurde haar hele klantenbestand naar me door, omdat mijn aanpak impact had. Binnen de kortste keren zat mijn agenda vol.
Daar begon Your Path.
Terugkijkend zie ik hoe bijzonder dat moment met de lade was. Alles wat ik nodig had, lag er al. Ik had alleen een besluit te nemen.
Ik zie hetzelfde bij veel ondernemers. Ze wachten op meer zekerheid. Op meer bewijs. Op het moment waarop ze zich eindelijk klaar voelen, terwijl de aanwijzingen al lang zichtbaar zijn.
De vraag die ik mezelf sindsdien elke dag stel: Als ik nog één week te leven heb, is dit dan wat ik wil doen?
Hoe zit dat bij jou?
Over jou
Je bent een kei in wat je doet, en je hebt het bewijs: klanten, resultaten, een bedrijf waar je trots op bent.
Van buiten klopt alles. En toch zit je vast. De vrijheid waar je ooit voor koos wil je nooit meer kwijt, maar het gewicht dat eronder zit had je niet zien aankomen.
Bij de een stroomt het over. Te veel, te druk, overal bijspringen omdat jij de kwaliteit bewaakt en niemand het zo doet als jij. Bij de ander is het net stiller dan je wil, en je weet eigenlijk wel wat je volgende stap is, maar je zet hem niet.
Twee kanten van hetzelfde: je bent gestopt met zelf sturen. Je laat je bedrijf, je team, je klanten of je eigen twijfel bepalen waar het heen gaat, zolang jij zelf maar niet hoeft te kiezen.
Want kiezen is spannend, zeker als je geleerd hebt om vast te houden aan wat werkt.
Dit gaat over leiderschap. Niet over meer controle of harder werken, dat bracht je juist hier. Het gaat erover dat jij weer aan het stuur zit.
Mijn klanten zeggen achteraf: “Ik heb in een paar maanden meer doorslaggevende beslissingen genomen dan in de jaren daarvoor. Ik heb een nieuw leven.”
Het stopt nooit bij je bedrijf.
Als jij weer stuurt, is er geen plafond meer. En als er geen plafond meer is, wat wil jij dan bouwen?